cirkinbeti

bazen ...
geliyorsun aklıma ellerim titrek ve kalbim yorgun değil
eskisi gibi sana ait değil hatırlananlar.
susmak istiyorum saatlerce ,sussam da konuştuklarımı duyuyorsun bazen .
halbuki unutulmuş hiç bir şey yok
çocukça oyunlarla kendini aldatır insan
kısa mutluluklar için olası bütün facialara hazırmışız!
hatırı sayılır bir veda gerek bazen .

özel günlerde ’bir şey yapmana gerek yok , sen bana en güzel hediyesin’ diyebilecek tek varlık .

hoş gelmiş

başlasın artık dedirten ilişki türüdür . bitme kısmına gelince her ilişki zamanı geldiğinde zaten bitiyor.

1)metrobüsün durduğu yer iyi tayin edilmeli , kapılarını açtığı yerde durulmalı ki oturabilesiniz.
2)metrobüse bindiğinizde sosyal olmaya çabalamayın ! kitap okumak iyidir güzeldir bilgilenmek her zaman işe yarar amma ve lakin bunu bari ayakta yapmaya çalışmayın, her şeyin bir yeri zamanı usulü var ,ayaktaysanız bırakın kitabı falan sağınızı solunuzu kollayın...
3)asla ama asla gözünüze kestirdiğiniz koltuktan vazgeçmeyin ! unutmayın o koltukta oturması gereken kişi sizsiniz o yaylana yaylana oturan hanım teyze değil .
4)ayakta beklerken mutlaka dörtlü koltukların başında bekleyin , tek kişiye bel bağlamayın.
5)inmenize bir durak kalmış, önünüzdeki koltuk boşaldı. sakın ha gurur meselesi haline getirip oturmamazlık yapmayın! kanınızın son damlasına kadar bir durak da olsa oturmayı hakettiniz unutmayın .

böyle durumlarda genelde iki cümle sarf edilir .
1) utanmadan bu kadar zamandır üzülüyor musun git öl .
2) senin gibisini bulamaz .
hadi ordan ben bulunmaz hint kumaşımıyım benim gibisini bulamasın ! hem zaten benim gibisini istese benimle olurdu demek ki istekleri değişik adamın .

güleriz ağlanacak halimize.

uyandığında gördüğün rüyanın etkisinden kurtulamamaktır, içinden saatlerce kendi kendine konuşmaktır , kendi kendine hissetmek ve yaşamaktır. hiç geçmeyeceğini sanıp ; bir gün geçeceğini bilmektir. aşka dair biraz daha büyümektir. her hikayede kendinden bir parça bulup , kendi hikayene el sürdürememektir.
utanmaktır , kızmaktır , kırılmaktır , susmaktır aşk acısı. bazen tarih öncesi batıllara hiç inanmadığın kadar inanmaktır , sözlükteki en kötü kelimelerini yüz üstüne çıkarsan da en merhametli kelimeleri içinde saklamaktır.

sizin hiç anneniz yumdu mu göz kapaklarını,
içi yaş dolu gözlerinden bir damla akıtmadan?
hiç içtiğiniz bir yudum su
geçti mi bütün damarları yırtarak nefes borunuzdan?
hiç parmak hesabı yaptı mı ?
kurtulmak için, bütün hesapları şaşırarak ,en başından.
parmaklarını birer birer sayarak yoruldu mu
on parmağının hesabından?
sadece yorgun ak saçlarını izleyerek gülümsediniz mi?.

çipura balıkları hermafrodittir. 2 -3 yaşına kadar erkek , 3-4 yaş arası geçiş , 4 yaş ve üzeri dişi karakterlidirler.

kim icat etmiş bilmiyorum ama iyi halt yemiş. okulda adım atılacak yer yok , her yerde kokoreççiler yok bilmemneciler operatörler takımlar şekercim bile orda hatta burn dağıtıyorlar nasıl bir açlıksa ’ beleş sirke baldan tatlıdır’ diyerek 5 tane içen bir arkadaşım oldu ( hayır arkadaşım falan olamaz o benim ) hınca hınç insan kaynıyor ya yeter arkadaş ya yaz gelsin ya da bitsin şu bahar şenlikleri yolu bulamıyorum derse geç kalıyorum hoca tip tip bakıyor içimden sövünce günaha ben giriyorum .

var mı dır böyle kızlar demeyeceğim , elbetteki vardır ... hatta bu kızlar elbetteki candır!

okullarda hademelerin müdürden çok müdür olmaları, hastahanede hasta bakıcıların başhekim kesilmeleri durumu.

ahmet haşimin güzel bir sözüdür.

(bkz: eti tadan köpek artık kuru ekmeğe dönmez)

güneşler doğmuyor gecelerime ! güneş hiç geceye doğar mı deme; ellerimde yüreğimden bir şeyler kanatarak bekledim ben yalnızlıklarımı ve asla korkarak yaşamadım aşklarımı...
giden düşünmezmiş verilen sözleri , düşünmezmiş geride bıraktığı yeminleri. şimdi beni acıların bile yarım kalmış kuytuluklarında sakladın!

sandığın kadar acımıyor kalbim… kalbim çok acıyor . ruhum titriyor sözcüklerim yorgun, içinde bulunduğum harfler yığılıyor üzerime. kalbim bütün kirletilmişliklerine rağmen temiz . sessizliğindeyim… sensizliğindeyim…
şimdi gitme vakti vedalara lüzum yok bu sefer son yolculuğundayız kimsesizliğin, bir cenazenin son uğurlanışı gibi helalleşmeye de lüzum yok iki ölü bedenmiş zaten bizdeki, ruhlarımız için söylenecek son sözcüklere de gerek yok sadece tozdan bir bulutmuş bizimkisi… şimdi üşümek vakti soğuk cigerlerimze dolacak önce sonra donarak ölecek kalplerimiz birbirinin içinde ama bir o kadar uzak olan… şimdi hoşçakallara sığınıp gitme deme vakti ama çok geç bu defa gitme vakti geldi son direniş belki varlığımın ilk ve son kavgası hayatla ilk ve son darbe ilk ve son eylem bu içimle yaşadığım… kalmak için sebeplerim bile yokken bu oyalanmak neye, kime? şimdi gitme vakti son kez ve hiç olmayacağını bile bile… hiç dönmemecesine…
seni seviyorum.....

http://webtv.hurriyet.com.tr/2/32519/0/1/istanbul-da-yilani-sineksavarla-cikarmaya-calistilar.aspx

tek merak ettiğim o yılan ordan 48 saat sonra çıktı mı çıkmadı mı ?

o cırlak sesli teyze hangisi diye düşünürken ortaya çıktı .. saygı duruşu istemek aslında acı... çünkü istenilmeden var olması beklenen olgulardandır. amma ve lakin saygı duruşunu bu kadar saygısızca isteyen biri daha olamazdı herhalde!

şişli belediyesi her zaman ki gibi çalışıyor dedirten başlık

" ey celaleddin talipsen yüreğime yalnızlığını adayacaksın bana "

şems-i tebrizi